ارتودنسی دندان: راهنمای کامل برای دستیابی به لبخندی ایده‌آل

در این مقاله با ارتودنسی دندان، انواع روش‌ها، مزایا، معایب و مراقبت‌های بعد از درمان ارتودنسی آشنا شوید.

ارتودنسی دندان در کلینیک نکو

جهت دریافت یک مشاوره رایگان برای ارتودنسی دندان خود با ما تماس بگیرید.

فهرست عناوین مطلب

لبخند، اولین چیزی است که در برخوردهای روزمره دیده می‌شود؛ اما وقتی دندان‌ها نامرتب، فاصله‌دار یا به‌هم‌ریخته باشند، همین لبخند می‌تواند به منبعی از نگرانی و کاهش اعتمادبه‌نفس تبدیل شود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند نامرتبی دندان‌ها فقط یک مسئله زیبایی است، در حالی‌که این مشکل می‌تواند روی نحوه جویدن، صحبت کردن و حتی سلامت لثه‌ها تأثیر مستقیم بگذارد.

درمان ارتودنسی نه تنها برای مرتب کردن دندان‌ها؛ بلکه برای اصلاح ناهنجاری‌های فکی، تنظیم بایت و ایجاد هماهنگی بین اجزای صورت است. با پیشرفت روش‌های درمانی، امروزه گزینه‌های انواع متنوعی از ارتودنسی در دسترس هستند که امکان درمان را برای کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان فراهم کرده‌اند. اگر شما نیز قصد انجام دادن ارتودنسی دندان را دارید، تا انتها همراه ما باشید.

ارتودنسی دندان چیست؟

ارتودنسی دندان یکی از شاخه‌های تخصصی دندانپزشکی است که به تشخیص، پیشگیری و درمان ناهنجاری‌های دندانی و فکی می‌پردازد. واژه ارتودنسی از دو کلمه یونانی «ارتو» به معنای صاف و «دنت» به معنای دندان گرفته شده و هدف اصلی آن، مرتب کردن دندان‌ها، اصلاح نحوه قرارگیری فک‌ها و ایجاد هماهنگی بین اجزای صورت است تا علاوه بر زیبایی لبخند، عملکرد صحیح دهان نیز تضمین شود.

در بسیاری از افراد، دندان‌ها به‌صورت نامرتب، روی‌هم‌افتاده یا فاصله‌دار رشد می‌کنند. گاهی نیز فک بالا و پایین هماهنگی درستی با یکدیگر ندارند؛ مشکلی که به آن ناهنجاری بایت گفته می‌شود. این وضعیت می‌تواند باعث سختی در جویدن، اختلال در تکلم، ساییدگی غیرطبیعی دندان‌ها و حتی دردهای فکی شود. ارتودنسی با استفاده از ابزارهای مخصوص مانند براکت‌ها، سیم‌های ارتودنسی یا پلاک‌های شفا، دندان‌ها را به‌تدریج به موقعیت صحیح هدایت می‌کند و ساختار دهان را اصلاح می‌کند.

ارتودنسی ثابت دندان در نکودنت

چه افرادی به ارتودنسی نیاز دارند؟

برخلاف تصور رایج، ارتودنسی فقط برای افرادی نیست که دندان‌های خیلی نامرتب دارند. بسیاری از مشکلات دهان و فک که در نگاه اول چندان جدی به نظر نمی‌رسند، می‌توانند در بلندمدت باعث درد، پوسیدگی یا حتی مشکلات مفصل فکی شوند. تشخیص نیاز به درمان معمولاً توسط متخصص انجام می‌شود، اما برخی نشانه‌ها می‌توانند زنگ هشدار باشند.

افرادی که دندان‌هایشان روی هم قرار گرفته، چرخیده یا به‌هم فشرده است، معمولاً نیازمند درمان ارتودنسی هستند. این نوع نامرتبی باعث می‌شود تمیز کردن دندان‌ها دشوار شود و احتمال پوسیدگی و بیماری لثه افزایش یابد. از طرف دیگر، وجود فاصله زیاد بین دندان‌ها نیز می‌تواند علاوه بر تأثیر بر زیبایی لبخند، در نحوه صحبت کردن یا خوردن غذا اختلال ایجاد کند.

گروه دیگری که به ارتودنسی نیاز دارند، افرادی هستند که دچار ناهنجاری‌های بایت هستند؛ یعنی دندان‌های فک بالا و پایین هنگام بسته شدن دهان به‌درستی روی هم قرار نمی‌گیرند. مشکلاتی مانند جلو بودن فک پایین، جلو بودن فک بالا، اپن بایت یا کراس بایت همگی در این دسته قرار می‌گیرند و در صورت درمان نشدن می‌توانند باعث ساییدگی دندان‌ها و درد مفصل فکی شوند.

انواع ارتودنسی دندان

انتخاب روش ارتودنسی به عوامل مختلفی مانند شدت ناهنجاری، سن بیمار، شرایط فک، میزان همکاری فرد و حتی انتظارات زیبایی بستگی دارد. امروزه با پیشرفت تکنولوژی، گزینه‌های درمانی متنوعی در دسترس هستند که هرکدام مزایا و ویژگی‌های خاص خود را دارند.

  • ارتودنسی ثابت فلزی

این روش رایج‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نوع ارتودنسی است. در آن براکت‌های فلزی روی سطح دندان‌ها چسبانده می‌شوند و با کمک سیم‌های مخصوص، دندان‌ها به‌تدریج حرکت می‌کنند. ارتودنسی فلزی دوام بالا، دقت مناسب و هزینه مقرون‌به‌صرفه‌تری نسبت به سایر روش‌ها دارد. امروزه براکت‌ها کوچک‌تر و ظریف‌تر از گذشته طراحی می‌شوند و ظاهر بهتری دارند.

  • ارتودنسی سرامیکی

در این روش، براکت‌ها از جنس سرامیک و همرنگ دندان هستند. همین موضوع باعث می‌شود کمتر دیده شوند و از نظر زیبایی برای بسیاری از بزرگسالان گزینه جذاب‌تری باشند. عملکرد آن مشابه نوع فلزی است، اما معمولاً هزینه بیشتری دارد و نیاز به مراقبت دقیق‌تری برای جلوگیری از تغییر رنگ دارد.

  • ارتودنسی لینگوال

در این روش، براکت‌ها به جای سطح جلویی، پشت دندان‌ها نصب می‌شوند؛ بنابراین از بیرون دیده نمی‌شوند. این نوع درمان از نظر ظاهری بسیار نامحسوس است، اما نصب و تنظیم آن پیچیده‌تر بوده و ممکن است در ابتدا باعث ناراحتی زبانی شود. هزینه این روش نیز معمولاً بالاتر از ارتودنسی معمولی است.

  • ارتودنسی متحرک

این نوع ارتودنسی بیشتر در کودکان و برای اصلاح مشکلات خفیف یا هدایت رشد فک استفاده می‌شود. پلاک‌های متحرک قابلیت خارج شدن از دهان را دارند و همکاری بیمار در استفاده منظم از آن‌ها بسیار مهم است. در برخی موارد، پس از پایان ارتودنسی ثابت نیز از پلاک متحرک به‌عنوان نگهدارنده استفاده می‌شود.

  • ارتودنسی نامرئی

در این روش از قالب‌های شفاف و قابل تعویض برای حرکت دادن تدریجی دندان‌ها استفاده می‌شود. این الاینرها تقریباً نامرئی هستند، قابلیت برداشتن هنگام غذا خوردن دارند و برای بزرگسالانی که به ظاهر خود اهمیت زیادی می‌دهند، گزینه‌ای محبوب محسوب می‌شوند. البته برای همه نوع ناهنجاری مناسب نیستند و نیاز به ارزیابی تخصصی دارند.

 

ارتودنسی نامرئی دندان در کلینیک نکو غرب تهران

مراحل انجام ارتودنسی

شروع درمان ارتودنسی یک فرآیند مرحله‌به‌مرحله و کاملاً برنامه‌ریزی‌شده است. برخلاف تصور برخی افراد، نصب براکت تنها بخش کوچکی از مسیر درمان محسوب می‌شود. آنچه نتیجه نهایی را تضمین می‌کند، طراحی دقیق طرح درمان و پیگیری منظم جلسات است.

  1. معاینه اولیه و بررسی تخصصی
    در اولین جلسه، متخصص ارتودنسی وضعیت دندان‌ها، فک‌ها، بایت و تقارن صورت را بررسی می‌کند. معمولاً عکس رادیوگرافی، عکس‌های داخل دهانی و گاهی اسکن سه‌بعدی دیجیتال تهیه می‌شود تا تصویر کاملی از ساختار فک و ریشه دندان‌ها به دست آید.
  2. تهیه مدارک و طراحی طرح درمان
    پس از جمع‌آوری اطلاعات، طرح درمان اختصاصی طراحی می‌شود. در این مرحله مشخص می‌شود که کدام نوع ارتودنسی مناسب‌تر است، آیا نیاز به کشیدن دندان وجود دارد یا خیر، و مدت زمان تقریبی درمان چقدر خواهد بود.
  3. آماده‌سازی و نصب ابزار ارتودنسی
    اگر ارتودنسی ثابت انتخاب شود، براکت‌ها روی دندان‌ها چسبانده شده و سیم مخصوص از میان آن‌ها عبور داده می‌شود. در صورت انتخاب الاینر شفاف، قالب‌های شفاف متناسب با برنامه حرکتی دندان‌ها ساخته و تحویل داده می‌شود.
  4. جلسات تنظیم دوره‌ای
    در طول درمان، بیمار هر چند هفته یک‌بار برای تنظیم سیم‌ها یا دریافت الاینر جدید مراجعه می‌کند. این جلسات نقش مهمی در هدایت صحیح حرکت دندان‌ها دارند و عدم مراجعه منظم می‌تواند روند درمان را طولانی‌تر کند.
  5. پایان درمان و دوره ریتینر
    پس از رسیدن دندان‌ها به موقعیت مطلوب، ابزار ارتودنسی برداشته می‌شود. اما درمان در همین‌جا تمام نمی‌شود. برای جلوگیری از بازگشت دندان‌ها به حالت قبلی، استفاده از ریتینر (نگهدارنده) ضروری است. این مرحله تضمین می‌کند نتیجه‌ای که به‌دست آمده، ماندگار باقی بماند.

مدت زمان درمان ارتودنسی چقدر است؟

مدت زمان درمان ارتودنسی برای هر فرد متفاوت است و نمی‌توان یک عدد ثابت برای همه در نظر گرفت. به طور معمول، این درمان بین ۱۲ تا ۲۴ ماه طول می‌کشد، اما در برخی موارد خفیف ممکن است کمتر از یک سال و در ناهنجاری‌های پیچیده‌تر حتی تا سه سال ادامه پیدا کند. تفاوت در طول درمان به شرایط اولیه دندان‌ها و فک هر فرد بستگی دارد.

مهم‌ترین عاملی که روی مدت درمان تأثیر می‌گذارد، شدت نامرتبی دندان‌ها یا ناهماهنگی فک‌هاست. هرچه مشکل پیچیده‌تر باشد، حرکت دادن دندان‌ها به موقعیت صحیح زمان بیشتری نیاز دارد. سن بیمار نیز نقش مهمی دارد. در سنین پایین‌تر که رشد فک هنوز کامل نشده، اصلاح برخی مشکلات سریع‌تر انجام می‌شود؛ با این حال، بزرگسالان هم می‌توانند با نتایج بسیار موفقی درمان شوند، فقط ممکن است روند کار کمی طولانی‌تر باشد.

نوع روش درمان نیز بی‌تأثیر نیست. براکت‌های ثابت معمولاً برای مشکلات متوسط تا شدید انتخاب می‌شوند، در حالی که الاینرهای شفاف بیشتر در موارد خفیف تا متوسط کاربرد دارند و میزان همکاری بیمار در استفاده منظم از آن‌ها می‌تواند طول درمان را کوتاه‌تر یا طولانی‌تر کند. نکته مهم این است که حرکت دندان‌ها باید به صورت تدریجی و کنترل‌شده انجام شود. عجله در این روند نه‌تنها کمکی به سریع‌تر شدن نتیجه نمی‌کند، بلکه ممکن است به ریشه دندان یا استخوان اطراف آن آسیب برساند. بنابراین صبر، همکاری و رعایت دقیق توصیه‌های متخصص، کلید رسیدن به یک نتیجه پایدار و موفق در درمان ارتودنسی است.

ارتودنسی متحرک در کلینیک غرب تهران

مزایای ارتودنسی دندان

ارتودنسی تنها به زیبایی لبخند محدود نمی‌شود؛ این درمان مجموعه‌ای از فواید مهم برای سلامت دهان و کیفیت زندگی فرد دارد. هر یک از این مزایا نقش ویژه‌ای در بهبود عملکرد دهان، پیشگیری از مشکلات آینده و افزایش رضایت فرد دارد:

  1. بهبود ظاهر لبخند و افزایش اعتمادبه‌نفس
    دندان‌های مرتب و هماهنگ ظاهر لبخند را زیباتر می‌کنند و باعث می‌شوند فرد با اعتمادبه‌نفس بیشتری در جمع حاضر شود. این تاثیر روانی به‌خصوص در تعاملات اجتماعی و حرفه‌ای بسیار مهم است و نقش مستقیم در رضایت فرد از ظاهر خود دارد.
  2. اصلاح مشکلات فک و بهبود عملکرد جویدن
    ارتودنسی باعث می‌شود دندان‌ها به شکل صحیح روی هم قرار بگیرند و فشار ناشی از جویدن به‌صورت یکنواخت توزیع شود. این موضوع از ساییدگی غیرطبیعی دندان‌ها، درد فک و مشکلات مفصل فکی جلوگیری می‌کند و عملکرد دهان را بهینه می‌کند.
  3. پیشگیری از پوسیدگی و بیماری‌های لثه
    دندان‌های نامرتب و فشرده تمیز کردن سخت‌تری دارند و محل تجمع پلاک و باکتری‌ها می‌شوند. با صاف شدن دندان‌ها، رعایت بهداشت دهان آسان‌تر می‌شود و خطر پوسیدگی و بیماری‌های لثه به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.
  4. بهبود تکلم
    مشکلات بایت یا نامرتبی دندان‌ها می‌تواند باعث اختلال در گفتار یا دشواری در جویدن غذا شود. ارتودنسی با اصلاح موقعیت دندان‌ها و هماهنگی فک‌ها، این مشکلات را برطرف می‌کند و صحبت کردن را طبیعی‌تر و راحت‌تر می‌کند.
  5. پیشگیری از مشکلات جدی‌تر
    ارتودنسی به موقع می‌تواند از بروز مشکلات پیچیده‌تر مانند ساییدگی شدید دندان‌ها، درد مفصل فکی، افتادگی لثه یا نیاز به درمان‌های پیچیده‌تر در آینده جلوگیری کند. در نتیجه سرمایه‌گذاری روی ارتودنسی، به‌نوعی سرمایه‌گذاری روی سلامت بلندمدت دندان‌ها و فک است.

عوارض و چالش‌های ارتودنسی

هرچند ارتودنسی فواید زیادی دارد، اما مانند هر درمان پزشکی دیگری، ممکن است با برخی عوارض و چالش‌ها همراه باشد. شناخت این موارد کمک می‌کند بیمار با آگاهی کامل وارد فرآیند درمان شود و بتواند با رعایت نکات تخصصی، ریسک‌ها را به حداقل برساند.

  1. درد و حساسیت اولیه
    پس از نصب براکت یا شروع استفاده از الاینر شفاف، ممکن است چند روز اول دندان‌ها حساس شوند یا احساس فشار داشته باشید. این درد معمولاً موقتی است و با گذشت چند روز کاهش می‌یابد.
  2. زخم‌ها و تحریک بافت نرم دهان
    براکت‌ها یا سیم‌های ارتودنسی ممکن است لثه، لب یا داخل گونه را تحریک کنند و باعث زخم‌های کوچک شوند. استفاده از موم ارتودنسی و مراقبت مناسب می‌تواند این ناراحتی‌ها را کاهش دهد.
  3. سختی در رعایت بهداشت دهان
    با وجود براکت‌ها یا الاینرها، تمیز کردن دندان‌ها کمی دشوارتر می‌شود. اگر بهداشت دهان به‌خوبی رعایت نشود، خطر پوسیدگی و التهاب لثه افزایش می‌یابد.
  4. محدودیت غذایی
    در طول درمان، برخی خوراکی‌ها مانند خوراکی‌های چسبنده، سفت یا شیرین می‌توانند به براکت‌ها آسیب برسانند یا باعث چسبیدن پلاک شوند. رعایت این محدودیت‌ها برای حفظ سلامت دندان‌ها و موفقیت درمان ضروری است.
  5. احتمال بازگشت دندان‌ها
    پس از پایان درمان ارتودنسی، اگر از نگهدارنده (ریتینر) استفاده نشود، دندان‌ها ممکن است به تدریج به حالت اولیه خود بازگردند. این مرحله برای تثبیت نتیجه درمان بسیار حیاتی است.

با وجود این چالش‌ها، تجربه نشان می‌دهد که رعایت دقیق توصیه‌های متخصص، مراقبت از ابزارها و صبر در طول دوره درمان، بیشتر عوارض را کاهش داده و نتیجه‌ای پایدار و موفق به همراه دارد.

مراقبت‌های مهم در دوران ارتودنسی

رعایت مراقبت‌های دوران ارتودنسی یکی از کلیدهای اصلی رسیدن به نتیجه‌ای موفق و پایدار است. بدون توجه به این نکات، ممکن است طول درمان افزایش پیدا کند، دندان‌ها دچار پوسیدگی شوند یا براکت‌ها و الاینرها آسیب ببینند.

🪥بهداشت دهان و دندان

مسواک زدن دقیق و منظم پس از هر وعده غذایی و استفاده از نخ دندان مخصوص ارتودنسی ضروری است. براکت‌ها و سیم‌ها محل تجمع پلاک هستند و اگر به‌خوبی تمیز نشوند، خطر پوسیدگی و التهاب لثه افزایش می‌یابد. دهان‌شویه‌های ضدباکتری نیز می‌توانند کمک‌کننده باشند.

🪥رعایت محدودیت‌های غذایی

خوراکی‌های سفت، چسبنده یا بسیار شیرین می‌توانند باعث شکستن براکت‌ها، خم شدن سیم‌ها یا چسبیدن پلاک به دندان شوند. توصیه می‌شود این خوراکی‌ها تا حد امکان کاهش یابند یا با مراقبت ویژه مصرف شوند.

🪥حضور منظم در جلسات تنظیم

جلسات دوره‌ای تنظیم براکت یا دریافت الاینر جدید، نقش مهمی در هدایت صحیح دندان‌ها دارند. عدم حضور به موقع می‌تواند روند درمان را طولانی‌تر کند و نتیجه نهایی را به تأخیر بیندازد.

🪥استفاده صحیح از کش‌ها و نگهدارنده‌ها

اگر متخصص ارتودنسی دستور استفاده از کش یا ریتینر را داده است، باید به‌طور دقیق رعایت شود. استفاده منظم از ریتینر پس از پایان درمان، تضمین می‌کند دندان‌ها در موقعیت جدید تثبیت شوند و بازگشت نکنند.

🪥مراقبت از ابزار ارتودنسی

براکت‌ها، سیم‌ها و الاینرها باید با دقت نگهداری شوند. برخورد سخت، جویدن اجسام سخت یا استفاده نادرست می‌تواند به ابزار آسیب برساند و نیاز به اصلاح یا تعویض داشته باشد.

رعایت این نکات باعث می‌شود دوره درمان کوتاه‌تر و نتیجه نهایی موفق‌تر باشد. ارتودنسی فرآیندی تدریجی است و همکاری بیمار نقش تعیین‌کننده‌ای در دستیابی به لبخندی سالم و هماهنگ دارد.

هزینه ارتودنسی دندان

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها قبل از شروع درمان، میزان هزینه ارتودنسی است. این هزینه به عوامل مختلفی بستگی دارد و نمی‌توان یک رقم ثابت برای همه افراد تعیین کرد، زیرا شرایط دندان‌ها و فک هر فرد متفاوت است. روش درمان نقش بسیار مهمی در تعیین هزینه دارد. ارتودنسی ثابت فلزی نسبت به روش‌هایی مانند ارتودنسی سرامیکی یا لینگوال معمولاً مقرون‌به‌صرفه‌تر است، در حالی که الاینرهای شفاف هزینه بالاتری دارند. انتخاب روش مناسب باید هم بر اساس شدت مشکل دندانی و هم نیازهای زیبایی بیمار انجام شود تا نتیجه نهایی بهینه باشد.

شدت نامرتبی دندان‌ها و پیچیدگی ناهنجاری فکی عامل دیگری است که مستقیماً روی هزینه تاثیر می‌گذارد. هرچه نامرتبی بیشتر باشد یا نیاز به اقدامات اضافی مانند کشیدن دندان یا اصلاح‌های پیچیده‌تر فکی باشد، درمان زمان بیشتری می‌برد و هزینه آن افزایش می‌یابد. عامل سوم، طول درمان است. مدت زمان ارتودنسی معمولاً بین ۱۲ تا ۲۴ ماه متغیر است و طولانی‌تر بودن دوره درمان می‌تواند به افزایش هزینه جلسات و تجهیزات منجر شود. بنابراین، هزینه ارتودنسی با درنظر گرفتن این عوامل محاسبه می‌شود.

کلام پایانی

ارتودنسی دندان تنها یک درمان زیبایی نیست؛ بلکه راهکاری جامع برای بهبود سلامت دهان و فک، افزایش اعتمادبه‌نفس و پیشگیری از مشکلات آینده است. با اصلاح نامرتبی دندان‌ها، توزیع فشار هنگام جویدن بهینه می‌شود، تکلم و جویدن راحت‌تر می‌شود و احتمال پوسیدگی و بیماری‌های لثه کاهش می‌یابد. هرچند در طول درمان ممکن است با چالش‌هایی مانند حساسیت دندان یا محدودیت غذایی مواجه شوید، رعایت توصیه‌های متخصص و مراقبت دقیق از ابزار ارتودنسی، کلید رسیدن به نتیجه‌ای موفق و پایدار است.

متخصصان ارتودنسی در کلینیک نکو با بررسی دقیق شرایط دندان‌ها و فک شما، بهترین روش ارتودنسی را پیشنهاد می‌دهند و مسیر درمان را به شکل حرفه‌ای و با بالاترین کیفیت همراهی می‌کنند. اگر به دنبال لبخندی زیبا و دندان‌هایی مرتب هستید، پیشنهاد می‌کنیم همین امروز با کلینیک دندانپزشکی نکو تماس بگیرید و مشاوره تخصصی دریافت کنید.

سوالات متداول

1هزینه های درمان ارتودنسی به چه عواملی بستگی دارد؟

نوع درمان
طول مدت درمان
میزان به هم ریختگی دندان ها
نیاز به درمان های جانبی مانند جراحی فک در کنار ارتودنسی

2چه مدت باید نگهدارنده ارتودنسی را استفاده کنیم؟

دندان‌ها بافت‌های زنده دارند و به نیروها واکنش نشان می‌دهند. نگهدارندة ارتودنسی بخش ضروری از فرایند درمان است. پس از این که براکت را درآوردید، تا مدتی باید به صورت تمام وقت نگهدارنده را استفاده کنید و پس از آن استفاده از نگهدارنده تنها هنگام خواب کافی است. به این صورت موقعیت جدید دندان‌ها تثبیت شده و فرصت کافی به بافت‌ها و عضلات داده می‌شود تا خود را با شرایط جدید سازگار کنند. در طول درمان فعال، همکاری بیمار بسیار مهم است تا نتایج حفظ شود و از بازگشت دندان‌ها به موقعیت پیش جلوگیری شود. با این حال حتی در صورتی که ریتینر استفاده کنید باز هم ممکن است در مدت زمان سازگاری دندان‌ها تغییراتی ایجاد شود. مدت زمانی که باید ریتینر را استفاده کنید بسته به مورد متفاوت است و تنها ارتودنتیست می‌تواند به شما بگوید چه مدت باید آن را در دهان بگذارید.

3هر چند وقت یک بار باید به ارتودنتیست مراجعه کنیم؟

پس از چسباندن براکت و شروع فرایند درمان، معمولاً هر چهار تا شش هفته یک بار باید به ارتودنتیست مراجعه کنید.

4آیا در درمان ارتودنسی دندان کشیده می‌شود؟

معمولاً چنین نیست. امروزه روش‌های زیادی به جای کشیدن دندان برای ایجاد فضای لازم در قوس دندانی ابداع شده است. با این حال هر مورد بسته به شرایط متفاوت است.

5نیاز به ارتودنسی:

در بعضی افراد به دلایل ژنتیکی دندانها ممکن است دور از هم و یا خارج از مکان مناسب خود رویش کنند که بدیین ترتیب دندان ها به حالت شلوغ و نا مرتب رشد خواهند کرد . امکان دارد فک کوچک بوده و فضای کافی برای رشد دندان ها وجود نداشته باشد . در این صورت شلوغ به نظر می رسند و بالعکس . رویش نامنظم دندان ها فضای مناسبی برای جمع شدن پلاک دندانی ، پوسیدگی و بیماری های لثه ایجاد می کند.در مواردی افتادن و از دست دادن زود هنگام دندان های شیری یا دائمی ، تصادف و عادات هم می تواند منجر به بروز این اختلافات شود مثل مکیدن انگشت توسط کودکان.

6بهترین زمان برای ارتودنسی:

درمان ارتودنسی را می توان از اواخر سه سالگی آغاز کرد . در دوره دندان های شیری معمولا برای رفع عادات مضر مانند مکیدن انگست از دستگاه های ساده ارتودنسی استفاده می شود . تغییرات اسکلتال فک و صورت در محدوده سنی خاصی امکان پذیر است (حدود سنی 12-15 سالگی ) می توان تغییرات اسکلتال و عضلانی مانند بزرگ کردن فک را در این سنین بیماران انجام داد . بهترین سن برای درمان ارتودنسی با دستگاه ثابت ، در دخترها قبل از 13 سالگی و در پسر ها قبل از 15 سالگی است . پس از 15 سالگی با افزایش سن بیمار درمان ها باید محافظه کارانه تر انجام شوند معمولا پس از 30 سالگی اندکی تحلیل استخوان در فک روی می دهد و ارتودنتیست باید نسبت به نحوه درمان، انتخاب نوع درمان و وجود محدودیت ها به بیمار اطلاعات کامل را بدهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشاوره رایگان